เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอกกลับนางแอ๊บบริสุทธิ์
“ท่านแม่บอกว่านางมาเยี่ยมท่าน แล้วไม่ทราบว่านำอะไรติดไม้ติดมือมาด้วยหรือเจ้าคะ ข้าไม่เห็นมีอะไรเลยสักชิ้น ชุนฮวา ของอยู่ไหนล่ะ”
เจียงเจาหวายิ้มหวาน เขย่ามือฮูหยินเสิ่นเบา ๆ พลางทำหน้าตาออดอ้อนน่าเอ็นดู
ฮูหยินเสิ่นแพ้ลูกอ้อนแบบนี้ที่สุด พอเห็นลูกสาวทำท่านี้ทีไรก็ลืมคนอื่นไปหมดโดยไม่รู้ตัว สายตามีแต่เจียงเจาหวาคนเดียว
ลูกสาวโตขึ้นมางดงามผุดผ่องยิ่งกว่านางเสียอีก บางครั้งมองเพลินจนเหม่อลอย ในใจมีแต่ความภาคภูมิใจ
“เอ่อ...” ชุนฮวาเพิ่งส่งผ้าเช็ดหน้าให้ฉินเมี่ยวชุน พอได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้ากระอักกระอ่วน
ก็ฉินเมี่ยวชุนมาที่นี่ หิ้วมาแค่กล่องขนมกล่องเดียว ไม่ได้มีของล้ำค่าอะไรติดมือมาสักนิด
“คุณหนูของพวกเราตั้งใจทำขนมมาด้วยตัวเอง เพื่อนำมาคารวะฮูหยินเสิ่นเจ้าค่ะ”