เหยื่อติดเบ็ด

เหยื่อติดเบ็ด

“หนิงไฉเหรินรีบลุกขึ้นเถอะ ถึงอย่างไรเจ้าก็เป็นพระสนมในวังหลัง หากใครมาเห็นเจ้าคุกเข่าให้ข้าเข้า คงได้เอาไปนินทาว่าร้ายข้าอีกแน่” เจียงเจาหวาก้มตัวลงไปประคองหนิงไฉเหรินให้ลุกขึ้นด้วยตัวเอง

หนิงไฉเหรินตกใจ รีบอยากจะอธิบายว่าตนเพียงแค่โมโหจนขาดสติ ไม่ได้คิดจะหาเรื่องเดือดร้อนให้เจียงเจาหวาเลย

แต่เจียงเจาหวาเพียงแค่ส่ายหน้า ส่งสัญญาณว่าไม่ต้องพูดอะไรมากความ

“ข้าถูกชะตากับหนิงไฉเหรินอยู่ไม่น้อย ไปเดินเล่นในอุทยานหลวงด้วยกันหน่อยเป็นอย่างไร” เจียงเจาหวาปล่อยมือหนิงไฉเหริน น้ำเสียงยังคงแฝงความเฉื่อยชาตามสบาย

“ได้สิ” หนิงไฉเหรินรู้ว่าอีกฝ่ายมีเรื่องจะคุยด้วยจึงรีบรับปากทันที พร้อมกับสั่งให้ซานหู นางกำนัลของตนเดินตามอยู่ห่าง ๆ

คนตระกูลจูส่งนางเข้าวังมา ยังดีที่ยังมีซานหูอยู่ข้างกาย หนิงไฉเหรินรู้ดีว่าที่ตระกูลจูยังไม่ลงมือทำอะไรตอนนี้ คงเพราะกะจะรอให้นางตั้งหลักในวังได้ก่อน แล้วค่อยสอดแทรกคนของตัวเองเข้ามาคุม