ใจคอเหี้ยมเกรียมเลือดเย็น

ใจคอเหี้ยมเกรียมเลือดเย็น

“เจาหวา? ทำไมเจ้าไม่พูดไม่จาเลยล่ะ หรือว่ากลิ่นหม้อไฟมันฉุนแสบจมูกเกินไป?”

เจียงหว่านเฟิงกินไปพลางคอยสังเกตเจียงเจาหวาไปพลาง

เขายังคงเป็นห่วงสุขภาพของน้องสาว กลัวว่านางจะไม่สบายตัวหรือไม่สบายใจ

“ข้าไม่เป็นไรหรอกพี่ใหญ่ ข้าแค่กำลังคิดว่า ในนครฉางอันนี้ พวกเราน่าจะเป็นกลุ่มแรกที่ได้ลิ้มลองรสชาติหม้อไฟ ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าคนอื่นได้กินของอร่อยแบบนี้กันทั่วหน้า จะรู้สึกอย่างไรบ้าง” เจียงเจาหวาส่ายหน้า พลางก้มมองน้ำมันพริกสีแดงสดในชามของตัวเอง

“ในเมื่อฝีมือของฉิงเอ๋อร์ดีขนาดนี้ มิสู้เปิดร้านในนครฉางอันสักร้านเลยล่ะ” เสิ่นฉงเหวินชะงักไปนิด ก่อนจะเอ่ยรับตามน้ำไปกับคำพูดของเจียงเจาหวา

เสิ่นฉงเหวินเป็นคนฉลาดหลักแหลม ทั้งยังรู้ใจเจียงเจาหวาเป็นอย่างดี

ดังนั้น หม้อไฟมื้อนี้ พวกเขาคงไม่ได้กินเปล่า ๆ แน่