กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หัวอกเดียวกัน
“คุณหนู สมแล้วที่เป็นหลานสาวสายตรงของจวนจงอี้โหว ใจตรงกับแม่ทัพน้อยเป๊ะเลยเจ้าค่ะ”
พอเฝ่ยชุ่ยได้ยินคำพูดของเจียงเจาหวาก็รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง จากนั้นจึงรีบเข้าไปประคอง แล้วเอาหมอนมารองด้านหลังให้นางนั่งพิงได้สบายขึ้น
“ญาติผู้พี่พาลู่ฉิงมาที่ตระกูลเจียงแล้วหรือ”
เจียงเจาหวาหรี่ตาลง ลองคำนวณเวลาดูแล้ว ป่านนี้บาดแผลบนตัวของลู่ฉิงก็น่าจะหายดีเกือบหมดแล้วกระมัง
ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ที่ตำหนักอวี่อ๋อง เพราะถูกพระชายาอ๋องอวี่ทารุณ ลู่ฉิงจึงมีบาดแผลเต็มตัว ทั้งแผลเล็กแผลใหญ่
นางไม่มีวิชาแพทย์ ทั้งยังไร้วรยุทธ์ จึงได้แต่ถูกกักขังอยู่ในตำหนักอ๋อง ต่อให้มีสติปัญญาความรู้ความสามารถล้นเหลือ ก็ไม่มีที่ให้ได้แสดงฝีมือ
หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้นานวันเข้า นอกจากบาดแผลภายนอกแล้ว ร่างกายของลู่ฉิงคงยังมีโรคร้ายแฝงเร้นอยู่อีกด้วย