วางยาพิษ อวี๋เหม่ยเหริน

วางยาพิษ อวี๋เหม่ยเหริน

“เจียงเจาหวา เจ้ารู้ตัวไหม บางครั้งข้าก็รู้สึกเหมือนเจ้าเคยมีชีวิตมาก่อนหน้านี้แล้วรอบหนึ่ง ไม่อย่างนั้นทำไมถึงหยั่งรู้อนาคตได้ทุกเรื่องขนาดนี้” ถังส่วงหรี่ตาลง

ความรู้สึกแบบนี้ผุดขึ้นมาอีกแล้ว

การที่เจียงเจาหวาคาดการณ์แม่นยำราวกับเทพ มันประหลาดเกินไปจนนางอดรู้สึกแปลกๆ ไม่ได้ คล้ายกับว่าแผนการต่างๆ ที่เจียงเจาหวาเตรียมการไว้ล่วงหน้าเหล่านี้ ตัวนางล้วนเคยผ่านมันมาแล้วทั้งสิ้น

“ก็อาจจะใช่ ใครๆ ก็บอกว่าคนเราไม่มีโอกาสได้ย้อนกลับไปแก้ไขความผิดพลาด บางทีฟ้าอาจจะเมตตาข้า ถึงได้เปิดทางให้ข้าคอยตอกกลับได้เรื่อยๆ ขนาดนี้ ข้าเป็นแบบนี้ เจ้าเองก็เหมือนกันไม่ใช่หรือ” เจียงเจาหวากึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ