คนเดินหมากไม่เข้ากระดาน ย่อมไม่ใช่เบี้ย

คนเดินหมากไม่เข้ากระดาน ย่อมไม่ใช่เบี้ย

“เยี่ยนจิ่ง เจ้าก็บ้าไปด้วยอีกคนหรือเปล่า ข้าจะแต่งกับใคร จะเป็นยังไง มันเกี่ยวอะไรกับเจ้าด้วย!” เจียงเจาหวาหงุดหงิดจนทนไม่ไหว จึงสวนกลับเสียงแข็ง

ใบหน้าเล็ก ๆ ของนางดำคล้ำ ดูท่าทางหมดความอดทนเต็มที

ทำไมไอ้คนที่หนึ่งคนที่สองนี่ถึงเอาแต่จับนางมาถามเรื่องคู่ครองกันนักนะ พวกนี้มันบ้ากันไปหมดแล้วหรือไง

“ถ้าที่ล่อฉันออกมาก็แค่จะพูดเรื่องนี้ งั้นฉันขอตัวล่ะ” เจียงเจาหวายังเป็นห่วงบาดแผลที่ข้อมือของโจวฉืออยู่

อีกปีเดียวก็จะถึงการสอบคัดเลือกขุนนางแล้ว

คนมีความสามารถอย่างโจวฉือต้องลงสอบแน่ ๆ ไม่งั้นวิชาความรู้ที่มีก็เสียเปล่าสิ

นางยอมไม่ได้เด็ดขาดที่จะปล่อยให้บาดแผลที่ข้อศอกไปกระทบอนาคตของโจวฉือ

พอคิดได้ดังนั้น เจียงเจาหวาก็หมุนกายหันกลับเตรียมจะเดินจากไป