ความรักคือการหักห้ามใจ คือความอดทนอดกลั้น

ความรักคือการหักห้ามใจ คือความอดทนอดกลั้น

“ข้าพูดไม่ผิดใช่ไหม เจ้าชอบเจียงเจาหวาเข้าแล้ว ใช่หรือไม่”

โจวฉือเป็นคนประเภทที่อารมณ์เรียบเฉย สีหน้าแววตาก็เรียบสงบ ทว่ากลับทำให้ผู้คนรู้สึกสบายใจยามอยู่ใกล้

ลู่จื่อคุนถามซ้ำแล้วซ้ำเล่า และทุกครั้งที่ถาม เขาก็สังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ บนใบหน้าของโจวฉือ

สีหน้าแบบนี้ยามปกติโจวฉือไม่มีทางแสดงออกมา ราวกับความลับที่เขาซุกซ่อนไว้ก้นบึ้งหัวใจถูกคนอื่นเปิดโปง ทำให้เขารู้สึกขัดเขินอยู่บ้าง ทั้งยังหวั่นใจอยู่ไม่น้อย

เขาไม่ได้กลัวว่าความรู้สึกของตนจะน่าอับอายจนเปิดเผยไม่ได้ แต่เขากลัวว่าเรื่องนี้จะนำพาความเดือดร้อนมาให้เจียงเจาหวาต่างหาก

เป็นเขาที่คิดไปเองฝ่ายเดียว ไม่เกี่ยวกับเฉาฮวาเลยสักนิด เขาไม่อยากให้ใครมาว่าร้ายเจียงเจาหวาเพราะตัวเขา