กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ไอ้หมอนี่บ้าไปแล้วจริง ๆ
ลู่จื่อคุนขอบตาแดงก่ำ ในดวงตาเต็มไปด้วยความแค้นจนฉินอ๋องกับพระชายาฉินอ๋องมองหน้ากันไม่ถูก
“ลุกขึ้นมาก่อน” ฉินอ๋องจับมือพระชายาฉินอ๋องตบเบา ๆ แล้วดึงนางไปนั่งลงบนเก้าอี้
ตอนนี้เขายังรีบไม่ได้ เพราะลู่จื่อคุนกำลังใจร้อนและตื้นตัน ถ้าเขากดดันถามอยู่เรื่อย ๆ ก็คงไม่ได้ความอะไร
“ขอรับ” ลู่จื่อคุนกำหมัดลุกขึ้นยืน พอคิดถึงเรื่องมาสู่ขอก็ทั้งร้อนใจทั้งผิดหวัง “เสด็จพ่อ ท่านยังไม่ได้บอกเลยว่าจะต้องทำอย่างไร ฝ่าบาทถึงจะพระราชทานสมรสให้ข้ากับเจียงเจาหวา”
“คราวนี้เจ้าตั้งใจจริงแล้วหรือ จะไม่เปลี่ยนใจอีกแล้วใช่ไหม” พระชายาฉินอ๋องรินชาส่งให้ฉินอ๋อง ฉินอ๋องยกจอกชาขึ้นจิบไปอึกหนึ่งแล้วถาม