กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
แสงจันทร์ขาวที่จำผิดคน บัดนี้จำได้แล้ว
“จื่อคุน ตอนนี้เจ้ายังมีสติดีอยู่หรือไม่” ลู่จื่อคุนคุกเข่าอยู่กับพื้น พลางจ้องมองพระชายาฉินอ๋องอย่างดื้อดึง
พระชายาฉินอ๋องกำผ้าเช็ดหน้าในมือแน่นขึ้น ถามหยั่งเชิงออกไป
นางรู้จักลูกชายของตัวเองดี เพราะฉินอ๋องตามใจจนเสียคน หลายปีมานี้ลู่จื่อคุนเลยทำตัวเหมือนเด็กไม่รู้จักโต ทำอะไรก็เป็นแบบนี้ตลอด พอนึกเห่อขึ้นมาประเดี๋ยวประด๋าว พอหมดเห่อก็เลิกพูดถึงไปเอง
เจียงเจาหวากับเขาเป็นคู่ปรับตัวฉกาจกัน พระชายาฉินอ๋องยังจำท่าทางกัดฟันกรอดของลู่จื่อคุนยามพูดถึงเจียงเจาหวาเมื่อก่อนได้ดี มาตอนนี้เขากลับอยากจะแต่งงานกับเจียงเจาหวา ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ดูไม่ชอบมาพากลทั้งนั้น