โฉมงามในประตู ชายคลั่งรักนอกประตู

โฉมงามในประตู ชายคลั่งรักนอกประตู

“กลับไปแล้วก็พักผ่อนให้ดี อีกสองวันข้าผู้เป็นอ๋องจะมาหาเจ้าใหม่”

เยี่ยนหนานเทียนดึงแขนของฮูหยินเสิ่นไว้ พอมองใบหน้าด้านข้างอันขาวผ่องของนาง ไฟในใจก็ลุกโชนขึ้นมาอีกระลอก

ไฉนถึงได้เกิดมาเย้ายวนใจถึงเพียงนี้ ทำให้เขารู้สึกคันยุบยิบในหัวใจจนทนแทบไม่ไหวทุกครั้งที่ได้เห็นหน้านาง

ลูกกระเดือกของเยี่ยนหนานเทียนขยับขึ้นลง เขาอาลัยอาวรณ์จนไม่อยากปล่อยมือ ส่วนฮูหยินเสิ่นขยับข้อมือเบาๆ อยากรีบกลับเข้าตระกูลเจียงเต็มที

“ขะ...ข้าเข้าใจแล้ว”

ถึงอย่างไรที่นี่ก็เป็นลานหลังเรือนของตระกูลเจียง แม้จะมีทหารกองทัพสกุลเยี่ยนล้อมไว้หมดแล้ว แต่หากมีใครมาเห็นเข้าจะทำอย่างไร

ตัวนางจะเป็นอย่างไรก็ช่าง แต่ชื่อเสียงของลูกๆ กับจวนโหวจะด่างพร้อยไม่ได้เด็ดขาด

นี่คือเส้นแบ่งที่นางยอมไม่ได้