กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
นี่สิถึงจะเรียกว่าอาศัยชายคาคนอื่น
“หว่านเฟิง เจ้าไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้หรอก บ่าวชั่วทรยศนาย เจ้ายังใจอ่อนเกินไปด้วยซ้ำ”
จางโย่วชิงเอ่ยปลอบ สายตามองไปยังบรรดาสาวใช้และหมัวมัวที่เหลือ
คนที่เกิดมาในตระกูลใหญ่ ย่อมพอจะรู้เรื่องโสมมพวกนี้อยู่บ้าง แค่ปกติไม่มีใครพูดถึงกันเท่านั้น
จางโย่วชิงกับเมิ่งหยางเดาได้ว่าตระกูลเจียงคงเกิดเรื่องใหญ่เข้า ถึงได้มีเรื่องวุ่นวายตามมาไม่หยุดแบบนี้
พวกเขาเข้าใจเจียงหว่านเฟิงดี หากเรื่องนี้เกิดขึ้นกับตัวเอง ก็ไม่แน่ว่าจะยังคุมสติได้นิ่งเท่าเจียงหว่านเฟิง
“ขอบคุณพี่โย่วชิง”
เจียงหว่านเฟิงพยักหน้า เขาลืมตาขึ้นแล้วส่งสัญญาณให้เยี่ยนฉีแก้มัดให้พวกสาวใช้และหมัวมัวที่เหลือ
“คุณชายใหญ่ไว้ชีวิตด้วยเจ้าค่ะ!”
“คุณชายใหญ่ไว้ชีวิตด้วยเถอะเจ้าค่ะ ไม่เกี่ยวกับพวกบ่าวเฒ่าเลยจริง ๆ นะเจ้าคะ”