กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ข้าผู้นี้อยู่ตรงนี้ ใครกล้าจับนาง!
“สวรรค์ เจียงเจาหวาบ้าไปแล้วหรือ ถึงได้เผาหอวั่งชุนแบบนี้”
“นั่นน่ะสิ ข้าว่านางคงบ้าไปแล้วจริง ๆ หอวั่งชุนนี้มีกุ้ยเหรินหนุนหลังอยู่นะ”
เปลวเพลิงโหมกระหน่ำยิ่งลุกไหม้ก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
กองทัพตระกูลเยี่ยนที่ประจำการอยู่ตรงนั้นเห็นเข้าก็พากันตกใจ ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่หันไปมองเยี่ยนซานกับเยี่ยนโหลว
“โอ๊ย ไม่ไหวแล้ว ข้าเจ็บตาจนมองอะไรไม่ชัดไปหมด สงสัยเมื่อคืนจะไปเห็นเสนียดจัญไรเข้า ถึงได้ไม่สบายตัวแบบนี้ พวกเจ้ายังมัวยืนบื้ออะไรกันอยู่ รีบพาข้ากลับจวนอ๋องสิ”
มุมปากเยี่ยนซานกระตุกริก ๆ พลางมองเจียงเจาหวาที่ง้างคันศรยิงเกาทัณฑ์ได้อย่างคล่องแคล่ว แววตาดุดันเฉียบขาด เขาเลยเอามือปิดตาแล้วร้องโอดโอยออกมา
ทหารชั้นผู้น้อยพากันสะดุ้ง แปลกใจครามครัน หรือว่าหอวั่งชุนจะมีสิ่งอัปมงคลจริง ๆ?
ไม่อย่างนั้นคนร่างกายแข็งแรงดีอย่างเยี่ยนซาน จะจู่ ๆ ตาบอดมองไม่เห็นกะทันหันได้ยังไง