เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ฉากเด็ด เผาหอวั่งชุน!
“ร้อนจัง ตัวท่านเย็นดีจัง...”
เยี่ยนหนานเทียนรูปร่างสูงใหญ่ล่ำสัน เสิ่นชิ่นถูกเขาทาบทับอยู่บนเบาะที่นั่งจนแทบหายใจไม่ออก แต่ตัวเขากลับเย็นสบาย ยามแนบชิดกันระยะประชิด นางจึงรู้สึกสบายตัวจนอยากจะเบียดกายเข้าไปแนบชิดยิ่งกว่าเดิม
แววตาของเยี่ยนหนานเทียนแดงก่ำ มือที่โอบรัดเอวคอดของเสิ่นชิ่นยิ่งบีบแน่นเข้าเรื่อย ๆ หลังมือปูดโปนด้วยเส้นเลือด บ่งบอกว่าเขากำลังพยายามสะกดกลั้นอารมณ์สุดชีวิต
“ลืมตาขึ้นมา มองดูซิว่าข้าเป็นใคร”
เยี่ยนหนานเทียนพูดพลางโน้มตัวลงไป จ้องริมฝีปากแดงระเรื่อของเสิ่นชิ่นตาไม่กะพริบ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงหลายครา สุดท้ายก็อดใจไม่ไหว ประทับจูบลงไปเบา ๆ หนึ่งครั้ง
เพียงแค่สัมผัสเดียว เยี่ยนหนานเทียนก็รู้สึกราวกับภูเขาไฟในอกปะทุขึ้นมาจนยากจะหยุดยั้ง
เขาต้องการมากกว่านี้
เขารักเสิ่นชิ่น รักมากเหลือเกิน รักจนแทบคลั่ง
หญิงที่รักเป็นฝ่ายเปิดฉากเข้าหาก่อนถึงเพียงนี้ ถ้าเขายังทนไหว ก็ไม่ใช่ลูกผู้ชายแล้ว