โจวฉือ: ข้ามีคนที่พึงใจแล้ว

โจวฉือ: ข้ามีคนที่พึงใจแล้ว

“เจ้าชื่อโจวฉือใช่ไหม ปีนี้อายุเท่าไรแล้ว ที่บ้านยังมีใครอยู่บ้าง หมั้นหมายกับใครไว้หรือยัง”

เมิ่งหยางสนใจในตัวโจวฉือมาก

เขาเดินวนเวียนอยู่ข้างกายโจวฉือ ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม

เขายังมีน้องสาวอยู่อีกคนหนึ่งชื่อเมิ่งเชี่ยน นางได้รับการเลี้ยงดูประคบประหงมมาตั้งแต่เด็ก บิดามารดาตามใจจนเคยตัว พอถึงวัยปักปิ่นแล้วจึงยังไม่ได้ดูตัวเพื่อแต่งเข้าบ้านไหน

อันที่จริงใช่ว่าจะไม่มีใครมาสู่ขอ เพียงแต่เมิ่งเชี่ยนสายตาสูงส่งจนมองไม่เห็นใครในสายตาต่างหาก

เมื่อก่อนเมิ่งเชี่ยนมักจะบอกเสมอว่า อยากได้บุรุษที่มือสะอาดซื่อตรง ดูบริสุทธิ์ผุดผ่องและอ่อนโยนนุ่มนวล

แต่ก่อนตอนที่เมิ่งหยางได้ยินคำนี้ ยังนึกว่าในโลกนี้จะมีคนแบบที่เมิ่งเชี่ยนว่าไว้ได้อย่างไร แต่พอได้มาเห็นโจวฉือวันนี้ เขาก็เชื่อสนิทใจทันที