ในเมื่อจวนจงอี้โหวไร้น้ำใจ ก็อย่าหาว่าเขาไร้ความปรานี

ในเมื่อจวนจงอี้โหวไร้น้ำใจ ก็อย่าหาว่าเขาไร้ความปรานี

“หึ”

เสิ่นฉงเหวินอุ้มเจียงเจาหวาไว้แนบอก เพราะกลัวว่านางจะเป็นอะไรไป จึงรีบพานางกลับไปส่งที่จวนโหวด้วยตัวเอง

พอเขาไปแล้ว ที่ทำการผู้บัญชาการก็เหลือเพียงเยี่ยนหย่งเกอ เยี่ยนจิ่งหลุดหัวเราะเบา ๆ ออกมา เสียงหัวเราะดังก้องไปทั่วโถงใหญ่ จนเสิ่นผูอวี้อดไม่ได้ที่จะลูบแขนเพราะขนลุกซู่

เยี่ยนจิ่งขำอะไร หรือว่าเจียงเจาหวากลับไปแล้วเขาถึงได้ดีใจขนาดนี้

หรือเป็นเพราะเจียงเจาหวามาหา ทำให้หลังจากนี้เขามีข้ออ้างไปเจอนางต่อ ถึงได้อารมณ์ดีกันแน่

ไม่ว่าจะเพราะเหตุผลไหน เสิ่นผูอวี้ก็รู้สึกว่าเยี่ยนจิ่งตอนนี้ดูไม่ปกติเอาเสียเลย

“เยี่ยนจิ่ง เจียงเจาหวากลับไปแล้ว แล้วจะเอายังไงกับเยี่ยนหย่งเกอต่อ”

พอพูดถึงเยี่ยนหย่งเกอ เสิ่นผูอวี้ก็บีบจมูกด้วยความรังเกียจทันที

คนจากจวนจวิ้นอ๋องมาช่วยอาบน้ำชำระล้างร่างกายให้เยี่ยนหย่งเกอแล้ว แต่ก็ยังล้างกลิ่นเหม็นหึ่งบนตัวเขาออกไปไม่ได้อยู่ดี