เหล่าศิษย์พี่สุดเจ๋ง

เหล่าศิษย์พี่สุดเจ๋ง

“เจียงเจาหวา นังตัวร้าย!”

“ตัวร้ายหรือ ใช่แล้วล่ะ รู้ว่าข้าเป็นตัวร้าย เจ้ายังกล้าเสนอหน้าเข้ามาใกล้อีก ซื่อจื่อจวนฉินอ๋องเบื่อจะมีชีวิตอยู่แล้วหรือไง!!”

ลู่จื่อคุนเพิ่งจะอ้าปาก ก็ได้ยินเสียงเจียงเจาหวาตวาดลั่น นางก้มตัวหยิบงูลายขึ้นมาจากพื้นตัวหนึ่ง แล้วคล้องมันไว้บนคอเขาอีกครั้งต่อหน้าต่อตาลู่จื่อคุนที่มองมาด้วยความตื่นตะลึง

“เจ้า...”

ม่านตาของลู่จื่อคุนเบิกกว้าง พริบตาต่อมา คางของเขาก็ถูกเจียงเจาหวาบีบไว้แน่น

นิ้วมือของเจียงเจาหวานั้นทั้งเรียวยาวทั้งผอมบาง ซ้ำยังเย็นเยียบไปหมด

นางหรี่ตาลง แววตาดำขลับสะท้อนเงาร่างของลู่จื่อคุน

บนใบหน้างดงามสะกดตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร ซึ่งลู่จื่อคุนมองเห็นได้เต็มสองตา ทว่าน่าแปลกที่เขาไม่นึกกลัวเลยสักนิด มิหนำซ้ำในใจกลับผุดความรู้สึกประหลาดขึ้นมาสายหนึ่งด้วยซ้ำ