เยี่ยนหนานเทียนกลับมาเพื่อคนคนหนึ่ง

เยี่ยนหนานเทียนกลับมาเพื่อคนคนหนึ่ง

“ท่านอ๋อง ข่าวที่ท่านกลับมาคิดว่าคุณชายคงรู้แล้ว จะให้ส่งข่าวไปบอกคุณชายอีกรอบไหมขอรับว่าอีกสามวันท่านก็จะถึงนครฉางอันแล้ว”

สายลมพัดชายเสื้อของเยี่ยนหนานเทียนจนพลิ้วไหว ขับให้สีหน้าของเขาดูนิ่งสงบล้ำลึกยิ่งขึ้น

เยี่ยนซานคิดใคร่ครวญพลางค่อย ๆ เอ่ยปากถาม แต่เยี่ยนหนานเทียนกลับส่ายหน้าเบา ๆ

“ไม่ต้อง ถ้าแค่เรื่องนี้ยังเดาไม่ได้ ก็ไม่คู่ควรเป็นลูกของข้า เยี่ยนหนานเทียน”

เยี่ยนหนานเทียนหรี่ตาลง วางมือไว้บนกราบเรือ ที่นิ้วหัวแม่มือสวมแหวนหยกดำวงหนึ่งเอาไว้

เมื่อเห็นนิ้วของเขาค่อย ๆ ลูบแหวนหยกดำเบา ๆ เยี่ยนซานก็รีบก้มหน้าลง ไม่กล้ามองอีก

บางทีแม้แต่ตัวเยี่ยนหนานเทียนเองก็อาจไม่ทันสังเกตว่า ทุกครั้งที่กำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ เขามักจะเผลอลูบแหวนหยกดำวงนี้เสมอ

และในเวลานี้ ย่อมหมายความว่าเขาไม่ชอบให้ใครมารบกวน ไม่อย่างนั้นต้องมีโมโหแน่นอน