กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ศิษย์คนโปรดของข้าผู้เฒ่า คงรอจนร้อนใจแล้วล่ะสิ
“คนเดินหมาก ย่อมกำหนดความเป็นความตายของตัวหมากได้ทั้งนั้น ดังนั้นก่อนที่เจ้าจะได้ลงมือฆ่าข้า ข้าผู้นี้จะตัดลมหายใจเจ้าทิ้งเสียก่อน”
เยี่ยนจิ่งไพล่มือไว้ด้านหลัง โดยไม่มีท่าทีว่าจะตอบโต้เลยแม้แต่น้อย
“ข้าเคยสาบานไว้ ขอแค่ได้แก้แค้น จะให้ทำอะไรก็ยอมทั้งนั้น แต่มีข้อแม้อยู่อย่างเดียว ข้าต้องมีอิสระเต็มที่ เทียบกับการเป็นตัวหมากแล้ว ข้าอยากเป็นคนเดินหมากมากกว่า แบบนี้ก็ช่วยให้ท่านบรรลุเป้าหมายได้เหมือนกันไม่ใช่หรือ”
เจียงเจาหวาไม่ยอมถอยให้แม้แต่ก้าวเดียว เยี่ยนจิ่งจ้องหน้านางนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะเยาะออกมา
“เจ้าคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์อะไรมาต่อรองกับข้าผู้นี้”
“ถ้าข้าไม่มีสิทธิ์ ทั่วทั้งเซิ่งถังก็ไม่มีใครมีแล้ว” เจียงเจาหวาเชิดคางขึ้น สบตาเยี่ยนจิ่งนิ่ง