กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ลอบสังหารคืนฝนพรำ!
“ท่านแม่ เรื่องนี้ใจร้อนไม่ได้ขอรับ”
คำพูดของฮูหยินผู้เฒ่าเจียงยังคงดังก้องอยู่ในหูของเจียงเฮ่อ
เขาหลับตาลงแน่น ในหัวพลันผุดใบหน้าสะคราญโฉมของฮูหยินเสิ่นขึ้นมา
ฮูหยินเสิ่นงดงามอย่างไร้ข้อกังขา ถึงขั้นล่มบ้านล่มเมืองได้ ยามนั้นคุณชายตระกูลสูงศักดิ์ทั่วนครฉางอันต่างพากันหมายปองนาง ทว่าสุดท้ายนางกลับเลือกเขาเพียงคนเดียว พูดตามตรง เขาทั้งภูมิใจและลำพองใจนักที่มีสตรีรูปงามปานนี้มาเคียงข้าง
หลังจากแต่งงานกับฮูหยินเสิ่น เขาก็เคยคิดจะใช้ชีวิตคู่อย่างสงบสุข แต่พอต้องแบกรับชื่อเสียงว่าเป็นลูกเขยจวนจงอี้โหว ไม่ว่าเขาจะทำอะไร ทุกคนก็มองว่าเขาอาศัยอำนาจบารมีของจวนโหวทั้งสิ้น
เขาจนใจจะทน ทนไม่ได้ที่คนมากมายคอยกระหน่ำโจมตี ทนไม่ได้ที่ต้องถูกผู้คนคอยชี้หน้าด่าว่าเกาะเมียกิน ลับหลังก็คอยค่อนแคะนินทา ดังนั้นเขาจึงเกลียดจวนจงอี้โหว และอยากดึงจวนโหวให้ตกลงสู่นรกที่ไม่มีวันผุดวันเกิด