ช่างชั่วช้าอำมหิต! ทำไมยังไม่ส่งฮูหยินเสิ่นไปให้คนอื่นย่ำยีเล่นอีก

ช่างชั่วช้าอำมหิต! ทำไมยังไม่ส่งฮูหยินเสิ่นไปให้คนอื่นย่ำยีเล่นอีก

“พระนางพ่ะย่ะค่ะ”

เฝิงกงกงที่ก้าวขาข้างหนึ่งพ้นประตูตำหนักไปแล้วชักเท้ากลับเข้ามา พอเห็นไทเฮาดูเหมือนจะเหม่อลอย จึงเอ่ยเตือนด้วยความกังวล

ชื่อของซู่ชินอ๋อง คงเป็นเรื่องเดียวที่ทำให้ไทเฮาเหม่อลอยได้ นอกเหนือจากเรื่องของจวนจงอี้โหวกับสองแม่ลูกเจียงเจาหวา

เฝ่ยชุ่ยยิ่งก้มหน้าต่ำลงไปอีก รู้สึกตัวขึ้นมาวูบหนึ่งว่าตนอาจจะล่วงรู้ความลับที่ยิ่งใหญ่เข้าให้แล้ว

สกุลเสิ่นมักให้กำเนิดสตรีสูงศักดิ์ ยามที่ไทเฮายังเป็นสาวแรกรุ่นอยู่ในห้องหอ เคยมีใจปฏิพัทธ์กับซู่ชินอ๋องในปัจจุบัน ซึ่งก็คือพระอนุชาองค์ที่สิบสี่ของฮ่องเต้พระองค์ก่อน ถึงขั้นแอบลอบสัญญารักผูกพันกันชั่วชีวิต

แต่เพราะนางเป็นบุตรสาวของจวนจงอี้โหว ความรักระหว่างนางกับซู่ชินอ๋องจึงถูกลิขิตไว้ว่าไม่อาจสมหวังได้ เพื่อสร้างรากฐานอำนาจให้มั่นคง หลังฮองเฮาพระองค์ก่อนสิ้นพระชนม์ ฮ่องเต้พระองค์ก่อนจึงรับไทเฮาเข้ามาเป็นฮองเฮาองค์ใหม่