เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ไส้ศึกเผยตัว
“หลบไป ข้าคุยกับแม่เจ้าอยู่ เจ้าเป็นลูก มายืนขวางตรงนี้ใช้ได้ที่ไหนกัน”
เจียงเฮ่อจ้องตาเจียงเจาหวาเขม็ง พลางสะบัดแขนเสื้ออย่างแรง น้ำเสียงแฝงความเย็นชาชวนขนลุก
หากไม่ใช่เพราะชื่อเสียงของเจียงเจาหวาฉาวโฉ่ไปทั่วทั้งเมืองหลวง เขาก็คงไม่เก็บนางไว้จนถึงป่านนี้หรอก
พอคิดถึงเรื่องชวนปวดหัวที่เกิดขึ้นติดๆ กันในช่วงสองสามวันมานี้ เจียงเฮ่อก็เริ่มรู้สึกเสียดาย... เสียดายที่ตนไม่ลงมือจัดการเจียงเจาหวาเสียตั้งแต่แรก
“ข้าไม่หลบเจ้าค่ะ ตอนนี้ท่านพ่อรังเกียจข้าแล้วหรือเจ้าคะ เมื่อก่อนท่านพ่อยังบอกเองแท้ๆ ว่าข้าเป็นลูกที่ท่านพ่อรักที่สุด พอท่านพ่อกับท่านแม่มีปากเสียงกัน หากข้าไม่สนใจไยดี จะไม่กลายเป็นคนอกตัญญูใจร้ายใจดำไปหรือ หรือท่านพ่ออยากให้เจาเจาเป็นคนที่ไม่สนใจพ่อแม่แบบนั้นกันแน่”