กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หน้าด้านไร้ยางอาย พ่อชั่วมาเอาเรื่องถึงที่?
“ฉันยังสกัดเกลือหยาบให้บริสุทธิ์ได้ด้วยนะ ยุคสมัยของพวกเธอน่ะ...”
พอลู่ฉิงเห็นเจียงเจาหวาตื่นเต้น ก็เม้มปาก คิ้วแฝงแววภาคภูมิใจพลางพูดขึ้นว่า
“ฉันสกัดเกลือหยาบให้บริสุทธิ์ได้ ไม่ต้องเปลืองแรงคนหรือข้าวของมากมายก็จะได้เกลือเม็ดละเอียด เป็นเกลือป่นบริสุทธิ์ที่ไม่มีรสขมฝาดเลยสักนิด ยิ่งไปกว่านั้น ฉันยังทำให้เครื่องเหล็กที่ขึ้นสนิมกลับมาเรียบเนียนได้ แล้วก็ยังประดิษฐ์เครื่องมือที่ตรวจหาแร่โลหะได้อีกด้วย”
ขณะที่ลู่ฉิงพูด ก็เริ่มคิดถึงช่วงเวลาในโลกปัจจุบัน แววตาจึงเผลอเผยความคะนึงหาออกมาโดยไม่รู้ตัว
เธออยากกลับบ้านเหลือเกิน แต่ดูท่าคงกลับไปไม่ได้แล้ว เพราะชาติก่อนเธอหัวใจวายกะทันหัน งานยุ่งมากจนเหนื่อยตายไปแท้ ๆ
“สกัดเกลือหยาบให้บริสุทธิ์งั้นหรือ”