เซียวฉางชิง ซื่อจื่อจวนอันติ้งกั๋วกง

เซียวฉางชิง ซื่อจื่อจวนอันติ้งกั๋วกง

หลินเฟิงกำลังหวาดกลัว เขากลัวว่าหากวันใดวันหนึ่งเจียงหว่านเฟิงหายดีขึ้นมา จะเหยียบย่ำเขาไว้ใต้ฝ่าเท้า จนไม่มีวันได้ผงาดขึ้นมาอีก

หากเทียบเรื่องรูปร่างหน้าตา หลินเฟิงก็สู้เจียงหว่านเฟิงไม่ได้ หากเทียบเรื่องพรสวรรค์ด้านวรยุทธ์ เขาก็ยังสู้เจียงหว่านเฟิงไม่ได้อยู่ดี

ยิ่งถ้าเทียบเรื่องชาติตระกูล เจียงหว่านเฟิงยิ่งทิ้งห่างหลินเฟิงไปไกลลิบ

นอกจากความเจ้าเล่ห์และชอบเล่นตุกติกอยู่ลับหลังแล้ว หลินเฟิงแทบไม่มีอะไรไปเทียบกับเจียงหว่านเฟิงได้เลย

แต่หลายปีมานี้ หลินเฟิงกลับคิดเอาเองว่า ที่ตนสู้เจียงหว่านเฟิงไม่ได้ ก็เป็นเพราะตั้งแต่เด็กไม่ได้รับการอบรมสั่งสอนที่ดีพอ

หากเขามีชาติตระกูลอย่างเจียงหว่านเฟิง ความสำเร็จในวันนี้ย่อมไม่เป็นรองอีกฝ่ายอย่างแน่นอน

ดังนั้น พอได้ยินถังส่วงบอกว่าเจียงหว่านเฟิงมีโอกาสรักษาให้หายได้ หลินเฟิงจึงเริ่มผวาขึ้นมา