กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตรอกเฟิงหลินกับหลินเจียโหรว ภรรยาลับนอกเรือน
“เหยาเอ๋อร์?”
สีหน้าของเมิ่งเหยาเปลี่ยนไปมาอย่างรวดเร็ว เจียงหว่านโจวก้มมอง พอนางเงียบไปนานก็นึกว่าดีใจจนพูดไม่ออก จึงอุ้มนางไปนั่งบนตั่งนุ่ม
“เหยาเอ๋อร์ เจ้าวางใจเถอะ ข้าจะพยายามทำให้ท่านแม่ยอมรับเจ้าให้ได้ เพียงแต่หลังจากไถ่ตัวแล้ว คงต้องให้เจ้าทนลำบากอยู่ข้างนอกกับข้าไปก่อน”
เขาจะทำให้ฮูหยินเสิ่นกับเจียงเจาหวาเห็นว่า ถึงไม่มีเงินจากที่บ้านมาจุนเจือ เขาก็สุขสบายได้ และพาเมิ่งเหยาใช้ชีวิตในนครฉางอันได้เป็นอย่างดี
พรุ่งนี้เขาจะไปหาเรือนสักหลังมาเป็นรังรักชั่วคราวเพื่อรับตัวเมิ่งเหยามาอยู่ด้วยกัน
“อยู่... ข้างนอกหรือเจ้าคะ”
เมิ่งเหยาตัวแข็งทื่ออยู่ในอ้อมแขนของเจียงหว่านโจว
เจียงหว่านโจวไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติ มัวแต่จมอยู่กับความสุขสมใจ