เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ยอดคณิกาเมิ่งเหยา
“ท่านพ่อของเจ้าน่ะหรือ อย่าพูดถึงเขาเลย”
ฮูหยินเสิ่นยังคงโมโหอยู่ พอได้ยินเจียงเจาหวาพูดถึงเจียงเฮ่อ แม้ในใจจะเริ่มไหวเอนอยู่บ้าง แต่ก็ยังโกรธจัดอยู่ดี
เจียงเฮ่อทำให้นางผิดหวัง ผ่านไปนานขนาดนี้ เขายังคงอยู่ที่เรือนเฟยเฮ่อ เกรงว่าคงไม่ได้ห่วงแค่ฮูหยินผู้เฒ่าเจียง แต่คงห่วงเจียงหว่านซินด้วยมากกว่า
“ท่านแม่ อย่างไรเสียพี่สามก็เป็นลูกของท่านพ่อนะเจ้าคะ”
เจียงเจาหวาพูดอย่างมีความหมายลึกซึ้ง
นั่นสิ พ่อแท้ๆ กลับทำร้ายลูกชายตัวเองได้ลงคอ หากฮูหยินเสิ่นรู้ว่าที่ภรรยาลับนอกเรือนสั่งให้เมิ่งเหยามาล่อลวงเจียงหว่านโจวก็เป็นเพราะเจียงเฮ่อเห็นชอบด้วย ไม่รู้ว่าจะรู้สึกอย่างไร และจะนึกถึงคำพูดในวันนี้ที่บอกว่าเจียงหว่านโจวก็เป็นลูกของเจียงเฮ่อหรือไม่
“ฮูหยิน คุณหนูใหญ่พูดถูกนะเจ้าคะ วันข้างหน้าท่านกับนายท่านก็ยังต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน”