กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ช่วยฝางเฉิง
“ชิ่นเอ๋อร์ ข้าผิดหวังในตัวเจ้าเหลือเกิน”
ฝางอันคังรีบตามฝางเฉิงไปแล้ว เมื่อเห็นสายตาเปี่ยมความหมายของฝางอันคังก่อนจากไป เจียงเฮ่อก็ปวดใจยิ่งนัก เขาอุ้มฮูหยินผู้เฒ่าเจียงขึ้นมา แล้วหันไปมองฮูหยินเสิ่นด้วยสายตาผิดหวัง
ฮูหยินเสิ่นมีนามเดิมว่าเสิ่นชิ่น นับตั้งแต่รักกับเจียงเฮ่อ เขาก็เรียกนางว่าชิ่นเอ๋อร์มาโดยตลอด
บัดนี้ได้ยินชื่อของตัวเองจากปากเขาอีกครั้ง ไม่คิดเลยว่าจะแฝงไปด้วยความตัดพ้อต่อว่าเช่นนี้
“ข้าเองก็ผิดหวังในตัวท่านพี่เช่นกัน เจาเจา ไปเถอะ พวกเราไปตามหมอมารักษาท่านย่าของเจ้ากัน”
ฮูหยินเสิ่นกำผ้าเช็ดหน้าแน่น ชำเลืองมองเจียงหว่านซินที่ทรุดอยู่กับพื้นด้วยสายตาเย็นชา แล้วจูงมือเจียงเจาหวาเดินออกไป
คำว่าผิดหวังในตัวนางหมายความว่าอย่างไรกัน หรือเพราะนางไม่ยอมรับเคราะห์แทนเจียงหว่านซิน ไม่ยอมไปมีเรื่องกับตระกูลฝางแทน ถึงได้ผิดหวังงั้นหรือ
หากเป็นเช่นนั้นจริง นางก็ไม่คิดอยากได้ความชื่นชมหรือให้เกียรติจากเจียงเฮ่ออยู่แล้ว เพราะนางไม่จำเป็นต้องมี ต่อให้นางจะผิดใจกับจวนจงอี้โหวแค่ไหน ก็ไม่มีทางยอมให้เด็กกำพร้าคนหนึ่งมาปีนเกลียวข้ามหัวนางได้เด็ดขาด