กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
แสงจันทร์ขาวกลายเป็นศัตรู
“เฉิงเอ๋อร์ เจ้ายังไม่เข้าใจอีกหรือ เจ้าโดนคนเขาปั่นหัวเข้าแล้ว! ตามพ่อกลับบ้านเดี๋ยวนี้!”
ฝางอันคังนึกเสียใจเหลือเกินที่พาฝางเฉิงมาด้วย เพียงแต่เขาก็ไม่คิดเลยว่าเจียงหว่านซินจะเป็นคนแบบนี้
“ไม่ ข้าไม่ไป ข้าขอถามเจ้า ตลอดเวลาที่ผ่านมา เจ้าเห็นข้าเป็นแค่สหายจริง ๆ หรือ”
ฝางเฉิงมองใบหน้างดงามน่าทะนุถนอมของเจียงหว่านซินด้วยความยังไม่ยอมตัดใจ
หรือพูดให้ถูกคือ ยังไม่ยอมปลงใจรับ
เขาคิดว่าตนเองฉลาดเฉลียว นอกจากชาติกำเนิดที่เป็นบุตรอนุของตระกูลฝางแล้ว เรื่องอื่นใดล้วนทำให้เขาภาคภูมิใจทั้งสิ้น
คนอย่างเขา จะถูกผู้หญิงคนหนึ่งหลอกลวง ถูกผู้หญิงคนหนึ่งปั่นหัวเล่นได้อย่างไร
“คุณชายฝาง หว่านซินเห็นท่านเป็นสหายมาโดยตลอดจริง ๆ เจ้าค่ะ ข้ารู้สึกขอบคุณที่ท่านคอยดูแลเอาใจใส่เสมอมา บางทีอาจเป็นคุณชายที่คิดมากไปเอง”
เจียงหว่านซินก้มหน้าพลางกัดริมฝีปากเบา ๆ พอได้ยินถึงตรงนี้ มีหรือที่ฝางเฉิงจะไม่เข้าใจ