คิดไปไกล นึกว่าเจียงเฮ่ออยากรับอนุ

คิดไปไกล นึกว่าเจียงเฮ่ออยากรับอนุ

“เจ้าค่ะ บ่าวจะรีบไปหาชุดมาให้คุณหนูเดี๋ยวนี้เลย!”

แววตาของเฝ่ยชุ่ยเป็นประกาย รีบหันหลังกลับไปด้วยความตื่นเต้นดีใจ

ดีเหลือเกิน ในที่สุดคุณหนูก็ตาสว่างเสียที ฮูหยินห่างเหินกับไทเฮา จนพลอยทำให้คุณหนูห่างเหินไปด้วยยิ่งกว่าเดิม แต่ตลอดหลายปีมานี้ ไทเฮาไม่เคยหยุดส่งของพระราชทานมาที่ตระกูลเจียงเลยสักครั้ง

ในสายตาของนาง ไทเฮาทรงรักและเอ็นดูฮูหยินเสิ่นมากกว่าที่ใครคิดไว้มากนัก เพียงแต่ไม่รู้ว่าทำไม ฮูหยินเสิ่นถึงได้คอยบ่ายเบี่ยงที่จะใกล้ชิดกับไทเฮาอยู่ตลอด

ตอนนี้หากเจียงเจาหวาเป็นฝ่ายเข้าหาก่อน ด้วยความที่ฮูหยินเสิ่นรักใคร่นางมาก ย่อมต้องช่วยประสานรอยร้าวกับไทเฮาให้กลับมาดีดังเดิมได้เร็ววันแน่

หากมีไทเฮาคอยหนุนหลัง ต่อให้เป็นฮูหยินผู้เฒ่าก็คงไม่กล้ารังแกฮูหยินเสิ่นตามอำเภอใจอีก

เจียงเจาหวาสวมเพียงชุดตัวในสีขาว นางเบือนหน้ามองท้องฟ้าด้านนอกอย่างเหม่อลอย แววตายิ่งทวีความมืดมนล้ำลึก