กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไห่เยวี่ยเอ่ยขึ้นมาทันที เสียงเย็นเยียบราวเกล็ดน้ำแข็ง “พอเถอะ อย่าเถียงกัน”
เธอลุกขึ้นยืน ลวดลายแสงบนหางปลาแตกกระจายเป็นวงริ้วในชายกระโปรง
“ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร — คนที่เขาฆ่า ล้วนเป็นอัจฉริยะสวรรค์ของหมื่นเผ่า”
“วันหนึ่งฆ่าสามร้อย วันสิบวันก็สามพัน ต่อให้แดนลับนี้มีอัจฉริยะสวรรค์มากแค่ไหน ก็ทนให้เขาฆ่าแบบนี้ไม่ไหว”
“ดังนั้น — ต้องให้ทุกคนมารวมกลุ่มกันที่นี่”
โม่ยวนกระแทกหมัดทั้งสองเข้าหากัน ดาวหั่วกระเด็น “ถูกต้อง ไม่รวมกลุ่มก็ต้องถูกมันฆ่าจนหมดแน่ ข้าจะแจ้งทุกคนในแดนลับให้มาที่นี่เดี๋ยวนี้”