กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอคำพูดของหุนอู๋จี๋ตกถึงพื้น ไห่เยวี่ยก็ใบ้ไปสามลมหายใจ
“เจ้าพูดถูก”
เธอเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว สายตากวาดผ่านโม่ยวนและเยวี่ยเหิน
“พึ่งแค่สี่เผ่าของเราไม่ไหวแล้ว”
“ปากเขาร้ายเกินไป แถบพลังชีวิตก็หนาเกินไป ต่อให้ใช้อัจฉริยะสวรรค์ของสี่เผ่าเราสู้ต่ออีกปี ก็เป็นได้แค่หมอนวดให้เขา”
รูม่านตาแนวตั้งของโม่ยวนระเบิดเป็นลาวาก้อนหนึ่ง หมัดกำจนข้อกระดูกดังกร๊อบ
“แล้วเจ้าจะให้ทำยังไงล่ะ?!”
ไห่เยวี่ยหัวเราะเย็นหนึ่งครั้ง
รอยยิ้มนั้นเย็นราวกับใบมีดที่ควักขึ้นมาจากเหวลึกน้ำแข็งใต้ทะเล
“ให้หลายพันเผ่าพันธุ์ร่วมมือกัน”