กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตัวอักษรสีโลหิตลุกโชนอยู่กลางอากาศ ราวกับตราประทับเหล็กร้อนแดงที่ตีลงบนผืนฟ้า
เสียเจวี๋ยชะงัก
จูเยวี่ยก็ชะงัก
ซูหลินก็ชะงักเช่นกัน
เขาเงยหน้ามองตัวอักษรสีแดงแถวนั้น แล้วกะพริบตา
“ให้ตายสิ?”
“ข้าแค่อวดเก่งนิดเดียวเองนะ ท่านยังจะให้รางวัลข้าอีก แล้วนี่มันรางวัลตรงไหนกันวะ?”
ยังไม่ทันขาดคำ!
พลังไร้รูปล้นหนึ่งลงมายังโลกจากความว่างเปล่า ราวกับมือยักษ์กำร่างกายเขาไว้ทั้งตัว
ซูหลินกำหมัดแน่น อยากขัดขืน แต่เรี่ยวแรงทั้งร่างกลับจมลงราวกับโคลนกลืนวัวดิน