กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวเสวี่ยเดินขึ้นมาจากด้านหลัง น้ำเสียงของเธอแหบพร่า ทว่ามีความอบอุ่นที่แผดเผาทะลุกระดูก "น้องสี่ ตั้งแต่นี้ไป ทั้งแดนเทพจะจดจำชื่อของนาย"
ซูหลินยิ้มแยกเขี้ยวครั้งหนึ่ง รอยยิ้มนั้นมีความเจ็บแปลบจากสะเก็ดเลือดที่แตกระแหง "พี่สาวคนรอง พี่พูดแบบนี้ผมเขินนะ"
"เขินบ้าอะไร!" ศิษย์วังสวรรค์เสินเซียวคนหนึ่งในเกราะศึกสีทองแทรกออกมาจากฝูงชน หน้าแดงก่ำ เสียงห้าวเหมือนเลื่อยไม้ "องค์ชายสี่! วันนี้ท่านช่วยเผ่ามนุษย์! ท่านคือวีรบุรุษของพวกเรา!"
"วีรบุรุษ! วีรบุรุษ! วีรบุรุษ!"