กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คำพูดนั้นของจูจิ่วอินตกถึงพื้น ราวกับลูกเหล็กเผาแดงถูกโยนลงในน้ำแข็ง
ทั้งหุบเขาตัดวิญญาณ แม้แต่เสียงหายใจก็ไม่มีเหลือ
ซูหลินยืนอยู่บนซากปรักหักพัง กระเบื้องทองคำแตกหมดแล้ว ผิวใหม่ทั่วร่างเปล่งแสงทองจาง ๆ เขาเอียงหัวเล็กน้อย มองเงาร่างราวภูเขาบนบัลลังก์กระดูกขาว แล้วยิ้มกว้างเผยฟัน
“จูจิ่วอิน เจ้าหมายความว่า—จะสู้ต่ออีกหรือ?”
“เจ้าดูเผ่าอสูรของเจ้าเถอะ ยังมีใครขึ้นมาสู้ได้อีกไหม?”
จูจิ่วอินไม่พูด
กลุ่มอสูรในช่วงระดับ 300 ถึง 310 ว่างเปล่าจริง ๆ
ฝูงอสูรหนึ่งแสนหนึ่งพันตน ถูกสังหารหมดสิ้น
คนรุ่นใหม่ ขาดช่วงไปแล้ว
เหลือเพียงจอมทัพอสูรและนายพลอสูรระดับสูงบางตน กับทหารอสูรหลายล้านตนที่ระดับไม่ถึง 300