กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แดนเทพ · วังสวรรค์เสินเซียว · เรือนสดับพิรุณ · ยามเช้า
แสงยามเช้าลอดผ่านช่องใบไผ่ โปรยลงกลางลานจนราวกับเศษทองเกลื่อนพื้น
ซูหลินนั่งอยู่บนม้านั่งหินในลาน มือถือชามโจ๊กไว้หนึ่งชาม ค่อย ๆ ซดอย่างสบายอารมณ์
เขาชันขาไขว่ห้าง คาบก้านหญ้าไว้ที่มุมปาก ดูเป็นคุณชายเสเพลที่เพิ่งตื่นนอนเต็มตัว
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก—”
เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง
“องค์ชายสี่! องค์ชายสี่!”
เสียงของเหลยเจิ้นลอยเข้ามาจากนอกประตู ฟังดูกระวนกระวายจนกลั้นไว้ไม่อยู่
ซูหลินไม่ขยับตัว เสียงยังกวน ๆ ว่า “เช้าขนาดนี้จะเรียกผีเรียกวิญญาณอะไรกัน?”
“องค์ชายสี่! เรื่องใหญ่แล้ว!”