กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวฉงโหลวยืนอยู่กับที่
เสื้อคลุมยาวสีแดงหม่นลายทองพลิ้วสะบัดในลมเสียงดัง
เขาจ้องหลุมลึกนั้น รอยยิ้มที่มุมปากยิ่งลึก ยิ่งเย็นชา
“ซูหลิน——”
“ในที่สุดแกก็ตายแล้ว”
เขาหมุนตัว สายตากวาดไปทั่วทั้งสนามรบ
คนของแปดวังสวรรค์ทั้งหมดถอนหายใจโล่งอก
บางคนทรุดนั่งกับพื้น บางคนแหงนหน้าคำรามใส่ฟ้า บางคนกอดสหายทั้งร้องไห้ทั้งหัวเราะ
“จบแล้ว!! ในที่สุดก็จบแล้ว!!”
“ปีศาจฆ่าคนนั่น ระเบิดเวลานั่น!! ในที่สุดก็หายไปแล้ว!!”