กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันทีที่ปลายนิ้วของจื่อเยวี่ยเฉือนลงบนไหล่ซ้ายของซูหลิน—
“ฉัวะ!”
เสียงเนื้อและหนังถูกฉีกเปิด
เลือดสีแดงหม่นไหลทะลักออกจากบาดแผล ไหลลงตามแขนของซูหลิน หยดลงบนแผ่นหินชิงสือ ซึมเป็นรอยด่างสีเข้มเล็กๆ
คิ้วของซูหลินขยับเล็กน้อย
แต่เขาไม่ส่งเสียง
จื่อเยวี่ยดึงมือกลับ ปลายนิ้วยังมีเม็ดโลหิตติดอยู่หนึ่งหยด เธอเอียงศีรษะเล็กน้อย รอยยิ้มที่มุมปากเย็นเยียบราวกับดาบอาบยาพิษ “โอ้ ทนได้ดีนี่”
จินเลี่ยหยางยืนอยู่ข้างๆ กอดอก ยกคางสูง “ต่อสิ! อย่าหยุด! ข้าอยากดูนักว่าเขาจะทนได้ถึงเมื่อไหร่!”
ไป๋เฮ่อขึ้นมาเป็นคนที่สอง
เขาชักดาบยาว ปลายดาบขีดลงบนแผ่นหินชิงสือ เกิดดาวหั่วสีเงินขาว