เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขาก้มมองแผงสถานะแวบหนึ่ง ยืนยันว่าการแปรสวรรค์ลิขิตอยู่ในสถานะทำงาน อักขระเวทสีทองเข้มยังคงไหลเวียนช้าๆ อยู่ในทะเลจิตสำนึกของเขา ราวกับสายน้ำที่ถูกทำให้เชื่อง
เขาก้าวเท้าออกไปทางทางออกของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ทุกคนต่างรู้สึกตัวและหลีกทางให้เป็นแนวยาว
กุ่ยอู๋อิ่งหมอบอยู่ในเงามืด
กระบอกหยกสื่อสารในมือเขาเก็บเข้ากับอกแล้ว แต่ข้อความสุดท้ายนั้นถูกส่งออกไปตั้งแต่ตอนที่ซูหลินเพิ่งลืมตา
“ยืนยัน: ซูหลินอยู่ที่แดนศักดิ์สิทธิ์แห่งการหยั่งรู้ผานิรันดร์ ได้รับแปรสวรรค์ลิขิต คาดว่าอีกสองเค่อจะออกจากทางออก”
ข้อความนั้นทะลุผ่านกำแพงมิติชั้นแล้วชั้นเล่ามุ่งสู่โหนดแกนกลางของศูนย์กลางข่าวกรองวังสวรรค์โยวหมิง
และในขณะนี้——ดวงตาสีเขียวเร้นลับของกุ่ยอู๋อิ่งกำลังมองทะลุหมอก จับจ้องอย่างแน่นหนาไปยังร่างสีเทาเข้มที่กำลังเดินไปทางทางออก เขาเลียริมฝีปากที่แตกระแหง เสียงแหบพร่าเหมือนลิ้นงูเสียดสีกับแผ่นเหล็ก: “หึหึหึ... ซูหลินเอ๊ยซูหลิน... อย่าโทษข้าเลยนะ”
ซูหลินเดินออกไปสามสิบก้าว
จากนั้นเขาก็หยุด
ไม่ใช่เพราะกุ่ยอู๋อิ่ง