กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
# บทที่ 486 เขตต้องห้ามแห่งลานล่าแดนเทพ
ซูหลินเดินอยู่บนทุ่งรกร้างดินไหม้มาค่อนวัน
นภาสวรรค์ยังคงเป็นสีแดงหม่น ราวกับแผ่นเหล็กที่ถูกเผาเกินไปแล้วปล่อยให้เย็นลง
ผืนดินไหม้ใต้เท้ายิ่งดำคล้ำลงเรื่อย ๆ ไอร้อนที่พวยพุ่งจากรอยแยกก็ยิ่งร้อนระอุ
เขาหยุดเดิน เงยหน้ามองไปรอบ ๆ
อากาศที่นี่ไม่เหมือนเดิมแล้ว
มีกลิ่นบางอย่างที่บอกไม่ถูกว่าเป็นกลิ่นอะไร —
เหมือนเหล็กที่ผุพัง และก็เหมือนเลือดที่แห้งกรัง
“น่าจะที่นี่แหละ”
เขาก้าวขาเดินต่อไป