กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แต่เขาลุกขึ้นยืน
รอยยิ้มของนักล่าสังหารทั้งหกสิบคนแข็งค้างอยู่บนใบหน้า
ปากของชายร่างใหญ่เกราะทองอ้ากว้างพอจะยัดกำปั้นเข้าไปได้: “ให้ตายเถอะ!! ไอ้นี่มันยังลุกขึ้นยืนได้อีกเหรอ?!”
เซียวจ้านยืนอยู่หน้าสุดของฝูงชน มือซ้ายกุมกำปั้นที่แตก เลือดสีแดงหม่นยังไหลลงมาไม่หยุด
เขาจ้องซูหลิน ในดวงตาคู่นั้นมีความกลัวที่ซึมออกมาจากซอกกระดูกกำลังปั่นป่วน
แต่เขาไม่ถอย
เขากัดฟัน กรามบดกันดังกร๊อกกร๊อก: “แม่งเอ๊ย อย่าตกใจกัน!!”
“มันต้องใกล้หมดสภาพแล้วแน่!!”
“ดูเลือดบนตัวมันสิ! มันทนได้อีกไม่นานหรอก!”
“อีกรอบ! อีกรอบเดียวต้องตายแน่!”