กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลั่วเฉินหยวนยืนอยู่บนแท่นสูง เสื้อคลุมยาวสีน้ำเงินเข้มลายทองไม่ไหวติง
เขาเอ่ยขึ้น เสียงเรียบราวกับผิวทะเลสาบที่กลายเป็นน้ำแข็ง:
«เสวี่ยอู๋ซาง—»
«แกจะฆ่าลูกชายข้า แล้วยังมาถามอีกว่าข้าจะลากดาวเทียนเสวียนลงไปด้วยไหม?»
เขาหัวเราะ
รอยยิ้มนั้นฉีกออกจากมุมปาก เย็นเยียบราวกับน้ำแข็งบนผิวทะเลสาบในฤดูหนาวที่ถูกทุบแตกด้วยค้อน
«วันนี้ข้าจะพูดให้ชัดตรงนี้เลย—»
«ใครแตะต้องลั่วซิงเหอแม้แต่เส้นผม ข้าลั่วเฉินหยวนจะลากทั้งครอบครัวมันตายไปพร้อมกัน!»