เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูหลินยืนอยู่แถวหน้าสุด สายตาจ้องตรึงอยู่ที่หัวใจดวงนั้น เขาสัมผัสได้ว่าเสียงระฆังครั้งที่สามกำลังก่อตัวขึ้น — แรงกดดันในอากาศกำลังสูงขึ้น ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นค่อย ๆ กำดวงวิญญาณของเขาให้แน่นขึ้นเรื่อย ๆ
เบื้องหลังเขา ลมหายใจของลั่วซิงเสวียนหนักขึ้นเรื่อย ๆ ทุกครั้งที่สูดลมเข้าไปมีเสียงสั่นแผ่ว ๆ ติดมาด้วย บนเกราะสั้นลายเงินของเธอ เลือดไหลจากคอเสื้อลงมาถึงเอวแล้ว ซึมลงตามร่องของแผ่นเกราะ
ลั่วซิงเฉินคุกเข่าลงไปแล้ว
สองมือของเขายันพื้น หน้าผากแนบอยู่กับแผ่นหินสีดำ ทั้งตัวสั่นสะท้านอย่างบ้าคลั่ง ในปากเขาพึมพำอะไรบางอย่าง เสียงเบาเกินกว่าจะได้ยินชัด แต่จากเสียงท้ายที่สั่นเครือนั้นสัมผัสได้ — เขากำลังขอชีวิต
ลั่วซิงเวยตัวงออยู่ข้าง ๆ เขา สองมือกอดหัว เล็บกดลงไปในหนังศีรษะจนเป็นรอยเลือดเป็นทาง ๆ น้ำตาและน้ำมูกของเธอปนกันไหลลงมาเปรอะเต็มหน้า