เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่นานหมัดที่สองของจ้านอู๋จี๋ก็มาถึงแล้ว
หน้าหมัดสีแดงหม่นห่อหุ้มเจตจำนงการต่อสู้ที่ถูกอัดแน่นถึงขีดสุด ทุกที่ที่คมหมัดผ่าน มิติอวกาศเหมือนกระดาษที่ถูกคนขยำ ส่งเสียงลั่นเอี๊ยดจนเสียวฟัน หมัดนี้หนักกว่าเดิม เร็วกว่าเดิม และบ้าคลั่งกว่าเดิม
ซูหลินยังคงไม่หลบ
หมัดกระแทกเข้าที่อกซ้ายของเขา แสงสีแดงหม่นระเบิดออกจากหน้าหมัด เหมือนดอกบัวสีเลือดที่เบ่งบาน กลีบของดอกบัวนั้นถักทอจากกฎสัจธรรมแห่งการต่อสู้บริสุทธิ์ กลีบแต่ละกลีบหมุนวน ฉีกตัด และไถรอยขาวเป็นทาง ๆ บนผิวของซูหลิน
ซูหลินทั้งคนถูกหมัดนั้นดันกระเด็นออกไป หลังกระแทกผนังหินเป็นครั้งที่สอง ครั้งนี้ผนังหินไม่ยุบตัวอีก เพราะผนังทั้งด้านหักขาดจากโคนแล้ว ถูกเขาชนเป็นรูโหว่ใหญ่สูงเท่าคนหนึ่ง เศษหินร่วงลงมาดังกราว ฝังเขาไว้ครึ่งตัว
ยังไม่ทันที่ซูหลินจะลุกขึ้น
ตามมาด้วยหมัดที่สาม หมัดที่สี่ หมัดที่ห้า
……
หนึ่งร้อยหมัด
ห้าร้อยหมัด