เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขาจ้องซูหลิน ในดวงตาจักรพรรดิคู่นั้นมีอารมณ์รูปแบบใหม่เอ่อล้น——ไม่ใช่ความโกรธ ไม่ใช่ความดูแคลน แต่เป็นความตื่นเต้นอันตรายแบบที่สัตว์ร้ายถูกยั่วยุเท่านั้นถึงจะมีได้
"เจ้ามีไพ่ตายซ่อนไว้อีกจริง ๆ ด้วย!"
เสียงของตี้อู๋ซวงหนักทึบราวกับผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งใต้ดิน ทุกคำมีเสียงก้องติดมา สั่นจนอักขระเวทบนผนังหินสะเทือน
"หมื่นมังกรถวายบังคมของข้า แม้อัจฉริยะสวรรค์ระดับเดียวกันโดนสักดอกก็ควรแตกเป็นผุยผง! เจ้ากลับยังยืนอยู่ได้!"
เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว รองเท้าศึกสีทองเข้มเหยียบลงบนแผ่นหินสีเทาเขียว ระเบิดรอยร้าวเป็นใยแมงมุมออกเป็นวง รอยร้าวนั้นลามจากใต้ฝ่าเท้าไปทุกทิศ ลามไปจนถึงผนังห้องหิน ทั้งบริเวณสั่นสะเทือน
"งั้นก็ให้ข้าดูหน่อย——"
ตี้อู๋ซวงยกมือขวาขึ้น นิ้วทั้งห้ากำแน่นในทันใด ดาบยาวสีทองเข้มเล่มนั้นแตกกระจายในฝ่ามือ กลายเป็นเศษสีทองเต็มท้องฟ้า เศษเหล่านั้นไม่ได้ลอยกระจัดกระจาย แต่เหมือนสิ่งมีชีวิตวนรอบตัวเขา ยิ่งรวมยิ่งมาก ยิ่งหมุนยิ่งเร็ว สุดท้ายก่อตัวเหนือศีรษะเขาเป็นเงาร่างมหึมาตนหนึ่ง