เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตี้อู๋ซวงขยับ เขายกมือขวาขึ้น ดาบยาวสีทองเข้มเล่มนั้นชี้ตรงไปยังซูหลิน ลูกแก้วพลังสีทองเข้มที่ปลายดาบพองตัวขึ้นหนึ่งรอบในทันที อักขระเวทบนผิวมันบิดเกลียวอย่างบ้าคลั่งราวกับงูที่มีชีวิต ส่งเสียงขู่แหลมเสียดหู
“ข้ามองออก——”
เสียงของตี้อู๋ซวงหนักอึ้งราวกับพลิกขึ้นมาจากส่วนลึกที่สุดใต้ดิน ทุกคำมีเสียงก้องสะท้อน สั่นจนอักขระเวทบนผนังหินสั่นสะท้าน
“พลังชีวิตของเจ้า คงจะเหนือกฎฟ้าดินมากสินะ?”
ซูหลินมองเขา ไม่ได้พูดอะไร
มุมปากของตี้อู๋ซวงค่อย ๆ โค้งขึ้นเป็นรอยยิ้ม รอยยิ้มนั้นไม่มีความดูแคลน ไม่มีการยั่วยุ มีเพียงรอยยิ้มจริงจังแบบจักรพรรดิที่เผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่คู่ควรแก่การเคารพเท่านั้น
“บังเอิญ——”
พูดพลางยกมือซ้ายขึ้น กางห้านิ้ว อักขระเวทสีทองเข้มปรากฏขึ้นในฝ่ามือ อักขระเวทนั้นไม่ได้สลักอยู่บนผิวหนัง แต่ลอยขึ้นมาจากส่วนลึกของดวงวิญญาณ ราวกับตราประทับที่ถูกประทับไว้หลายสิบล้านปี ในที่สุดก็มีคนฉีกผนึกออกในวินาทีนี้
“พลังพิเศษที่สามของข้า——”