กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลั่วซิงเสวียนไม่ได้รอให้อีกฝ่ายตอบ และไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ
แค่มองซูหลินแวบหนึ่ง ราวกับกำลังมองของที่ยังตีราคาไม่ได้ในทันที แล้วก็เบือนสายตาไป เดินไปที่ขอบลานกว้าง พิงราวหิน
เธอยกมือขวาขึ้น ปลายนิ้วกดลงที่ขอบรอยเลือดบนไหล่ตัวเอง เม็ดโลหิตถูกบีบออกมา ซึมเข้าไปในซอกเล็บ
ซูหลินยืนอยู่ที่เดิม ไม่ได้มองไปทางเธอ
ผ่านไปอีกราวเวลาหนึ่งก้านธูป ประตูแสงสีแดงหม่นทางฝั่งตะวันออกของลานกว้างก็แยกออกอีกครั้ง เงาร่างหนึ่งซวนเซตะเกียกตะกายออกมา