กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินเหยาออกมา ดวงตาสีเงินอ่อนเปล่งแสงราวกับน้ำค้างแข็งท่ามกลางแสงสีแดงหม่น
เธอเดินไปหยุดอยู่หน้าประตูสิบบาน ยืนนิ่ง แล้วหลับตา
"เนตรสวรรค์ ภาพหลังสิบลมหายใจ"
ตอนที่เธอลืมตา ชั้นสีเงินในรูม่านตาเปล่งสว่างวาบขึ้นมาทันที ราวกับกระจกที่ถูกเช็ดจนใส
เธอจ้องประตูบานแรกอยู่สามวินาที จากนั้นหันไปบานที่สอง บานที่สาม ไล่ไปจนถึงบานที่สิบ
แสงสีเงินหมุนวนอยู่ในรูม่านตาของเธอ ราวกับปรอทที่กำลังเดือดทั้งหม้อ
ผ่านไปห้าลมหายใจ แสงในดวงตาของเธอก็หรี่ลง เธอยืนอยู่ตรงนั้น หายใจเร็วขึ้นกว่าตอนก่อนเล็กน้อย
"ไม่ได้" เธอเอ่ย เสียงแหบเล็กน้อย "ภาพหลังสิบลมหายใจมืดสนิททั้งหมด มืดมิดจนมองไม่เห็นอะไรเลย"
"มองไม่เห็นสักบานเลยหรือ?"
"มองไม่เห็นสักบานเลย"