กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เรื่องที่เซิ่งเทียนเช่อถูกเนรเทศไปชายแดนเหนือ เขาไม่แปลกใจเลยสักนิด ยืมมีดสังหารคน ฆ่าก็คือน้องชายแท้ ๆ เรื่องแบบนี้เกิดกับจักรพรรดิองค์ไหนก็ทนไม่ได้ จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงไม่ฆ่าเขา ถือว่าเมตตามากแล้ว
“แล้วยังไงต่อ?” ซูหลินถาม
เสียงลุงจงกดต่ำลงอีก “องค์ชายแปด ทะลุไประดับ 103 เมื่อ 3 เดือนก่อน ทุกวันไปประลองฝีมือกับคนที่ลานประลองยุทธ์ ป่าวประกาศว่าปีนี้ต้องตามองค์ชายเก้าให้ทันให้ได้”
ซูหลินยิ้มนิดหนึ่ง
“ตามผมให้ทัน? ชาตินี้ไม่มีความหวังแล้ว”
มุมปากลุงจงกระตุก องค์ชายเก้ายังพูดตรงแบบนี้เหมือนเดิม
“ลุงจง ไปเตรียมอะไรให้ผมกินหน่อย”
“ข้าไปจัดอาหารเอง”
ลุงจงหมุนตัวเดินจากไป ซูหลินยืนอยู่ที่ประตู มองท้องฟ้าสีทองที่ปลายทางเดิน
ท้องร้องขึ้นมาเสียงหนึ่ง