กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในแอ่งกระทะเงียบลง
ทุกคนจ้องมองซูหลิน
ซูหลินไม่หยุด เขาเดินต่อไปเรื่อย ๆ เหยียบย่ำแอ่งเลือดสีดำ เหยียบเกราะเกล็ดที่แตกกระจาย เหยียบศพอสูรกิเลนครามที่นอนตาย
ผลไม้อยู่ข้างหน้าแล้ว ยี่สิบเมตร สิบเมตร ห้าเมตร
“หยุด!”
เสียงตะโกนดังก้อง
ชายร่างใหญ่ในเกราะศึกสีทองพุ่งออกมาจากฝูงชน เฉินเทียนสง ระดับหนึ่งร้อยสามสิบเก้า เขายืนขวางหน้าซูหลิน กระบี่ใหญ่พาดอยู่เบื้องหน้า ใบกระบี่ยังเปื้อนเลือดดำของอสูรกิเลนคราม
“เจ้าเป็นใคร?”
ซูหลินมองเขา “หลีกไป”
“ข้ากำลังถามเจ้าอยู่”