กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไท่ซวีไป๋ยืนอยู่หลังฝูงคน รูม่านตาหดตัวแรง
เขาเคยเห็นมอนสเตอร์ป่าระดับ 145 แต่ไม่เคยเห็นแบบนี้
ตบเฉินเทียนป้าระดับ 137 กระเด็นด้วยฝ่ามือเดียว ราวกับตบแมลงวัน
“ทุกคน เข้าไปพร้อมกัน!” ไท่ซวีไป๋คำรามเสียงหนึ่ง “ถ้าสู้คนเดียว ไม่มีใครรอด!”
เขาพุ่งเข้าไป
เสื้อคลุมยาวสีขาวทองปลิวในลม มือถือดาบเรียวเล่มหนึ่ง บนตัวดาบมีแสงไหลเวียน
ไท่ซวีสิงตามอยู่ข้างหลัง ร่างเตี้ยอ้วนวิ่งเหมือนลูกบอลกลิ้ง แต่เขาไม่ช้า เร็วมาก
อั้นหย่งจี้มุดออกมาจากเงาทมิฬ ทั้งตัวเหมือนหมอกดำลอยแนบพื้นไปข้างหน้า มือถือมีดสั้นสองเล่ม ใบมีดเป็นสีดำไม่สะท้อนแสง
ผู้บำเพ็ญอิสระมองหน้ากัน
จากนั้น—มีคนขยับ