กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“รอบต่อไป ให้เขาไปคนเดียว เขามีฝีมือพอ ถ้าคนเยอะอาจเสียกำลังคน” เฉินเทียนกวงพูดก่อน
“ดีเหมือนกัน แต่ต้องบอกเขาว่าห้ามล่อมากเกินไป ถ้าล่อมากขนาดนี้อีก คงมีคนตายกันหมด” ไท่ชู
“งั้นให้เขาล่อน้อยลงหน่อย” หุนตุ้นหยางไม่แม้แต่เงยหน้า ยังคงวาดวงกลมต่อไป
“ใครไปบอกเขา?”
สี่คนพร้อมกันมองไปที่เซิ่งเทียนเช่อ
เซิ่งเทียนเช่อยิ้ม
ยิ้มอย่างอ่อนโยน
“ผมไปเอง”
เขาหมุนตัว เดินไปทางด้านหลังสุดของแท่นหิน
สี่คนจ้องแผ่นหลังเขา ต่างมีความคิดในใจ